Overijssel ligt grotendeels op dekzand met daaronder keileem. Dat draagt goed, maar de leemlaag houdt water vast — en dat is precies waar een terras hier last van krijgt.
De ondergrond in Overijssel
Twente en Salland liggen op dekzand, met op veel plaatsen keileem in de ondergrond: een dichte, door landijs afgezette laag van klei, zand en stenen. In Twente komen bovendien stuwwallen voor (de Oldenzaalse en Ootmarsumse stuwwal) met echte hoogteverschillen. In het noordwesten, richting Steenwijk, Giethoorn en de Weerribben, ligt laagveen — een compleet andere situatie. Langs de IJssel ligt rivierklei.
Wat dat betekent voor je bestrating
Keileem is het typisch Overijsselse aandachtspunt. Boven de leemlaag kan zich schijngrondwater vormen: regenwater zakt door het zand omlaag, komt op de leem tot stilstand en blijft daar staan. Een terras dat op zo'n plek ligt, staat na een natte periode letterlijk op een verzadigde laag. Gevolg: plassen die niet wegtrekken, groene aanslag, en in de winter opvriezen doordat het water in de fundering bevriest en uitzet.
De oplossing zit niet in duurdere tegels maar in de opbouw eronder: een dikkere, goed doorlatende funderingslaag en een echte afvoerroute — drainage naar een lager punt of een infiltratievoorziening onder de leemlaag door. Vraag de aannemer expliciet of hij leem is tegengekomen bij het uitgraven en wat hij daarmee doet.
Praktisch: aanleg, offerte en onderhoud
In het veengebied rond Steenwijkerland gelden juist de veenregels: zetting, hoog water en een verharding die je moet kunnen opnemen. En op de Twentse stuwwallen speelt hetzelfde als op de Veluwe: hellingen, afstroming en de vraag waar het water naartoe gaat.
Bij verzakkingen herstellen op leemgrond is het zinloos om alleen de tegels op te nemen en met wat zand bij te vullen: staat het water er nog steeds, dan zakt het binnen een jaar terug. Pak in dat geval de fundering aan, niet de bovenlaag.
Per plaats in Overijssel
Binnen Overijssel verschilt de ondergrond nog behoorlijk. Voor deze plaatsen staat apart beschreven wat je onder je tuin mag verwachten en wat dat met de fundering en de afwatering doet.
Bestraten in Zwolle — Tussen IJssel en Vecht: rivierklei en dekzand naast elkaar, met water dat hoog kan staan.
Bestraten in Enschede — Twents dekzand met keileem eronder: draagt goed, maar het water zakt slecht weg.
Bestraten in Deventer — IJsseldal: rivierklei bij de rivier, dekzand op de oostelijke rand van de stad.
En de prijs?
Bewust geen bedragen per provincie op deze pagina. Een prijs per m² hangt af van materiaal, oppervlakte, de staat van de ondergrond en de bereikbaarheid van jouw tuin — niet van de provinciegrens. De landelijke bandbreedtes en de rekentool staan op wat bestraten per m² kost. Wat de ondergrond hierboven wél doet, is bepalen hoeveel grondwerk, fundering en afvoer er nodig is — en juist daar lopen offertes uiteen. Vergelijk ze daarom op die posten, niet alleen op het eindbedrag: de offertegids en de vakman-checklist lopen ze langs. Vermeld bij je aanvraag wat je bij het uitgraven verwacht tegen te komen — dat maakt de offertes die je terugkrijgt meteen realistischer.
BestratingsKosten.nl is onafhankelijk en niet verbonden aan de genoemde organisaties. Regels en tarieven veranderen — controleer bij twijfel de officiële bron.
Laatst bijgewerkt: 25 augustus 2026
Veelgestelde vragen
Regenwater dat door de bovenlaag zakt en op een dichte leem- of kleilaag blijft staan. Je terras ligt dan op een verzadigde fundering: plassen, groene aanslag en kans op opvriezen in de winter.
Aan de schep: onder de zandlaag stuit je op een stugge, vaak grijsbruine laag met stenen erin waar water nauwelijks doorheen zakt. Een proefgat van een halve meter geeft meestal al uitsluitsel.
Omdat de oorzaak in de fundering zit, niet in de tegels. Blijft er water onder de verharding staan, dan zakt hij na herstraten opnieuw. De afvoer moet eerst op orde.
