Waterberging bij bestrating: eisen & oplossingen

Steeds vaker krijg je als huiseigenaar te maken met waterbergingseisen bij het aanleggen van bestrating. Gemeenten willen hiermee wateroverlast voorkomen en het riool ontlasten. Maar wat betekenen die eisen precies? En hoe zorg je dat jouw terras of oprit voldoet?

In dit artikel leggen we uit waarom gemeenten deze eisen stellen, welke regels er vaak gelden en wat je concreet kunt doen om water op te vangen. Zo ben je goed voorbereid en voorkom je verrassingen tijdens de aanleg.

Waarom stellen gemeenten waterbergingseisen?

Klimaatverandering zorgt voor vaker hevige regenbuien. De riolering kan dat vaak niet aan, waardoor straten en tuinen onderlopen. Door regenwater lokaal op te vangen en langzaam in de grond te laten zakken, wordt de druk op het riool verlaagd. Gemeenten vertalen dit in regels voor nieuwbouw én bij verbouwingen, ook bij bestrating.

Vooral in stedelijk gebied is dit belangrijk. Veel verhard oppervlak – denk aan wegen, opritten en terrassen – zorgt dat water snel wegstroomt. Met waterbergingseisen wil de gemeente bereiken dat jij als bewoner een deel van het regenwater vasthoudt. Dat kan bijvoorbeeld door halfverharding, groene dakbedekking of een regenwaterton. De precieze eisen verschillen per gemeente, maar er zijn wel duidelijke tendensen.

Welke eisen kun je tegenkomen?

Gemeenten stellen eisen aan de hoeveelheid water die je moet vasthouden. Een veelgebruikte norm is dat je bij een bui van 60 millimeter per uur het water op eigen terrein moet kunnen opvangen. Dit wordt vaak uitgedrukt in liters per vierkante meter verhard oppervlak. Soms is dat bijvoorbeeld 30 of 40 liter per m². Bij een oprit van 50 m² kan dat dus al snel om 1.500 tot 2.000 liter gaan.

Daarnaast zijn er regels over de infiltratiesnelheid: hoe snel het water in de bodem mag zakken. En soms moet je een minimale hoeveelheid groen of onverhard oppervlak op je perceel behouden. Ook kunnen er eisen zijn aan de afvoer: zo mag water niet zomaar op de stoep of de openbare riolering geloosd worden.

Het is belangrijk om bij jouw gemeente na te vragen wat precies geldt. Vaak vind je dit in het omgevingsplan of de lokale verordening. Soms is er een vergunning of melding nodig bij het aanleggen van bestrating. Vraag dit ruim van tevoren aan, want het kan invloed hebben op je ontwerp en budget.

Wat kun je doen om aan de eisen te voldoen?

Er zijn verschillende manieren om water op te vangen, elk met eigen voor- en nadelen. Een eenvoudige optie is het gebruik van halfverharding, zoals grind of grasbetontegels. Deze laten water door en zijn vaak goedkoper dan volledige bestrating. Nadeel is dat ze minder stevig zijn en minder geschikt voor zware voertuigen.

Een andere oplossing is een infiltratiekrat onder de bestrating. Dit is een ondergronds systeem dat water opvangt en langzaam laat wegzakken. Het vergt wel een goede voorbereiding en is duurder. Ook kun je een regenwaterton of een vijver aanleggen. Deze vangt water op dat je later kunt gebruiken voor de tuin, maar bij extreme regenval kan de ton overlopen.

Tot slot kun je de bestrating zelf anders ontwerpen, bijvoorbeeld met een licht hellend vlak naar een groenstrook of een wadi. Een wadi is een laagte in de tuin die tijdelijk water kan bergen. Dit is niet alleen functioneel, maar kan ook mooi zijn. Wel is het belangrijk dat de ondergrond voldoende doorlatend is; anders blijft het water staan.

In het kort

Check altijd eerst het omgevingsplan of de lokale verordening van jouw gemeente.
Vraag een eventuele vergunning minimaal 8 weken van tevoren aan.
Meet het oppervlak van je verharding nauwkeurig; dit bepaalt de benodigde berging.
Kies voor halfverharding of grasbetontegels als dat past bij het gebruik.
Denk aan de ondergrond: kleigrond infiltreert slechter dan zandgrond.
Combineer maatregelen: een regenton én een infiltratiekrat werkt vaak het best.
Houd rekening met onderhoud: putten en kratten moeten regelmatig schoongemaakt worden.

Veelgestelde vragen

Wat is de gemiddelde waterbergingseis bij bestrating?

Veel gemeenten hanteren een eis van 30 tot 60 millimeter neerslag per vierkante meter. Dat betekent dat je per m² verharding 30 tot 60 liter water moet kunnen opvangen.

Geldt de eis ook voor een bestaand terras?

Bij vervanging van bestrating of een uitbreiding van het verhard oppervlak kan de gemeente eisen stellen. Dit verschilt per gemeente; soms is er een vrijstelling voor kleinere oppervlakken.

Is een regenwaterton voldoende?

Een regenwaterton helpt, maar bij een flinke bui vult die snel. Vaak moet je daarnaast ook infiltratie in de grond toepassen. Kijk wat jouw gemeente verlangt.

Welke kosten zijn gemoeid met waterberging bij bestrating?

Infiltratiekratten kosten vaak tussen de 50 en 150 euro per m², afhankelijk van het type en de grondwerkzaamheden. Een regenwaterton is goedkoper: vaak tussen de 100 en 250 euro. Laat een lokale hovenier een offerte maken.

Conclusie

Waterbergingseisen zijn een vast onderdeel geworden bij het aanleggen van bestrating. Door goed te informeren en slimme oplossingen te kiezen, voldoe je niet alleen aan de regels, maar draag je ook bij aan een klimaatbestendige tuin. Laat je goed adviseren door een specialist en plan de maatregelen in bij het ontwerp. Zo voorkom je verrassingen en weet je zeker dat jouw bestrating toekomstbestendig is.

Bestrating laten leggen?

Vergelijk rustig en vraag vrijblijvend offertes aan via Bestratingskosten.

Bereken je bestratingskosten →

Verder lezen over kosten en prijzen

Lees ook: Wanneer is een omgevingsvergunning nodig voor bestrating? · Hoe vraag ik een omgevingsvergunning aan voor bestrating? · Wat is het Bouwbesluit en hoe beïnvloedt het mijn bestrating? · Mag ik mijn voortuin bestraten zonder vergunning? · Vergunning voor het bestraten van een oprit: wat zijn de regels? · Wat zijn de lokale regels voor bestrating in mijn gemeente? — meer over regelgeving en vergunningen

Bestratingskosten is een onafhankelijke gids en verkoopt zelf niets. Prijzen zijn indicaties.

Waterberging bij bestrating: zo voldoe je aan de eisen